ราเมง กินให้ถูกวิธี: การสั่งและการซด

เริ่มที่ตู้จำหน่ายตั๋ว

ร้านราเมงหลายแห่งใช้ ตู้หยอดเหรียญ ข้างประตู หยอดเงินสด กดชามที่ต้องการ (ซ้ายบนมักเป็นเมนูเด็ดของร้าน) รับตั๋วแล้วยื่นให้พนักงานที่เคาน์เตอร์ ไม่มีทิป ไม่มีบิลตอนท้าย

ซดได้เลย

การซดช่วยให้เส้นเย็นลงและเติมอากาศให้น้ำซุป — อร่อยขึ้นจริง ๆ และเป็นมารยาท ไม่ใช่หยาบคาย กินให้ไว: ราเมงถูกทำมาให้กินหมดในราวสิบนาทีก่อนเส้นจะนิ่ม

ปรับแต่งแบบขาประจำ

ที่ร้านทงคตสึ อาจถูกถามความแข็งของเส้น (คาตะเมง = แข็ง) ความเข้มข้น และน้ำมัน คาเอดามะ คือการเติมเส้นเพิ่มลงในน้ำซุปที่เหลือ — สั่งก่อนน้ำซุปจะหมด

น้ำซุปจะดื่มหมดหรือไม่ก็ได้

การดื่มน้ำซุปจนหมดเป็นการชม แต่ไม่จำเป็นเลย; มันถูกออกแบบมาให้เค็ม คืนชามและตะเกียบให้เรียบร้อยที่เคาน์เตอร์

มากกว่าหมู

ราเมงตามธรรมเนียมเน้นหมู แต่ตอนนี้โตเกียวมีให้ทุกสายอาหาร: Honolu ทำไก่ไพตันฮาลาล, T's TanTan ที่สถานีโตเกียวเป็นวีแกนเต็มตัว และ Nakiryu ที่ได้มิชลินคุ้มค่าการต่อคิวเพื่อทันทันเมง